Vreemd voorgevoel

Soms heb je van die dagen waarop je intuïtie je iets probeert te vertellen. Je hebt opeens een gevoel. Je verwacht iets, je vermoedt iets. Je weet dat er iets is, of misschien is het er nog niet helemaal, maar het gaat wel gebeuren. Je voelt het door je hele lichaam en vooral in je buik, waar een beestje ontwaakt en in het wild begint rond te vliegen. Je zintuigen staan op scherp, je haren staan recht overeind. Gespannen, doch geduldig wacht je af totdat datgene gebeurt dat volgens je intuïtie elk moment kan gebeuren. Je weet niet waar het gevoel vandaan komt, maar het is er ineens. Het overkomt je. Sommige mensen krijgen een trillend ooglid en zien dat als voorteken: rechts zou een voorteken zijn van iets slechts en links van iets goeds dat er staat te gebeuren. Weer anderen geloven dat het ongeluk brengt als een zwarte kat je weg kruist of als je onder een ladder door loopt. En zo bestaan er voor iedereen weer verschillende eeuwenoude voortekenen waar zij nog steeds standvastig in geloven. Nou ben ik zelf niet zo bijgelovig ingesteld, maar ik kan wel zeggen dat ik mijn eigen soort van ‘premonition’ heb. Ik ben nogal een dromer en zit dus vaak met mijn hoofd in de wolken. In mijn hoofd spelen zich regelmatig flashbacks af van leuke en minder leuke momenten. Zaken die voor verbetering vatbaar zijn, worden onder de loep genomen en gestelde doelen worden geëvalueerd en zonodig bijgesteld. Sommige mensen ervaren het geluk een flash-forward te mogen aanschouwen dat zich vlak voor hen afspeelt en hen vertelt wat ze binnenkort kunnen verwachten. Dit tafereel lijkt vaak levensecht. Echter, slechts enkelen genieten het voorrecht deze hallucinatie werkelijkheid te zien worden. De rest heeft waarschijnlijk een rijke fantasie of ziet de wereld vanuit een ander perspectief (of anders gezegd: heeft ze niet op een rijtje) Hoewel ik zelf ook over een grote mate van verbeeldingskracht beschik, behoor ik tot één van de gelukkigen, die de flash-forwards regelmatig in werkelijkheid mag aanschouwen. Ik hoor je al denken: ‘die bekijkt de wereld vanuit een ander perspectief (is dus gek). Een tijd geleden zou ik precies hetzelfde hebben gezegd. Maar tegenwoordig denk ik daar totaal anders over.
Ik zeg hiermee niet meteen dat ik in het paranormale geloof. Dat vind ik nog altijd pure oplichterij. Maar ondanks dat ik vaak beter mijn ratio dan mijn gevoel kan laten spreken, vertrouw ik vaak op het laatste. Deze is namelijk mijn beste vriend en laat me vrijwel nooit in de steek. Zo word ik wel eens onrustig en krijg ik vaak een spontane ingeving, dat ik een bepaalde persoon in gedachten tegenkom. Met mijn rijke fantasie in het achterhoofd, ben ik dan in eerste instantie vaak geneigd om dit fenomeen met een enkeltje richting fabeltjesland te sturen. Maar al gauw wordt mijn nieuwsgierigheid gewekt en laat ik mijn ‘spirituele ingeving’ rustig haar gang gaan. En in het kader van: ‘niet mee bezig zijn, dan komt het vanzelf wel als er iets moet komen’, laat ik de hele spirituele ervaring zijn voor wat het is en ga ik verder met mijn dagelijkse bezigheden. Plotseling gebeurt er iets merkwaardigs! Mijn beste raadgever lijkt gelijk te krijgen. Ik heb een déjà vu! Een (oude) bekende duikt plotseling op vanuit de verte en komt mijn kant op gelopen. Ik blijf me tijdens het gesprek verbazen over mijn bijzonder voorgevoel, maar besluit er niets over te zeggen. We voeren het leukste gesprek in tijden en nemen afscheid. Zou het toeval kunnen zijn, dat ik aan deze persoon moest denken en diegene tegen kwam? Of bestaat er toch zoiets als een bovennatuurlijke kracht zoals een zesde zintuig?

One thought on “Vreemd voorgevoel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s